TIANJIN [ΚΙΝΑ]

Σε μία περιοχή 30.000 στρεμμάτων, 45 χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης Tianjin και 150 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Πεκίνου, η αρχιτεκτονική ομάδα Surbana Urban Planning Group σχεδίασε μια αειφορική πόλη. To 2020-25, όποτε και αναμένεται ότι θα ολοκληρωθεί θα φιλοξενεί περίπου 350.000 κατοίκους. Αποτελεί αποτέλεσμα της συνεργασίας μεταξύ των κυβερνήσεων της Κίνας και της Σιγκαπούρης, σκοπός των οποίων είναι η δημιουργία μίας αειφορικής κοινότητας με χαμηλό περιβαλλοντικό αποτύπωμα που θα ελαχιστοποιεί τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Σε μία χώρα με περισσότερο από 1,3 δισεκατομμύρια κατοίκους, με το 50% των οποίων να κατοικεί σε αστικά κέντρα, συνεπάγεται ότι έργα αστικών υποδομών και αναπλάσεων παίζουν ένα πολύ σημαντικό ρόλο στην κάλυψη των αναγκών του πληθυσμού. Η κατασκευή της συγκεκριμένης πόλης αναμένεται να λειτουργήσει ως πρότυπο μοντέλο ανάπτυξης και αντίστοιχων μελλοντικών πόλεων της περιοχής αλλά και παγκοσμίως.

INGOLSTADT [ΓΕΡΜΑΝΙΑ]

Στην πόλη Ingolstadt της Γερμανίας ο πληθυσμός έχει αυξηθεί κατά 25% την τελευταία εικοσαετία. Η βασική υπεύθυνη για αυτό είναι η αυτοκινητοβιομηχανία που βρίσκεται στην περιοχή, ενώ, για τον ίδιο λόγο, το μεγαλύτερο ποσοστό των κατοίκων είναι εργαζόμενοι με οικογένειες. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, λοιπόν, όπου άρχισε η ανάπτυξη στη νεότερη συνοικία της πόλης, στο Hollerstauden, υπήρξε μια οικολογική προσέγγιση στον αστικό σχεδιασμό. Το ίδιο ισχύει και για τη συγκεκριμένη κοινότητα με τα 142 διαμερίσματα, η οποία χαρακτηρίζεται από τον αειφορικό της σχεδιασμό. Βασικός στόχος του πελάτη ήταν η παροχή προσιτών κατοικιών για τις λιγότερο προνομιούχες κοινωνικές ομάδες, ταυτόχρονα με την ελαχιστοποίηση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος. Αυτό, είχε ως αποτέλεσμα η κοινότητα να καταναλώνει μόλις το 1/3 της ενέργειας σε σχέση με το πρότυπο κτίριο αναφοράς που προβλέπει ο γερμανικός θεσμός για τη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας.

HARVEST CITY [ΑΪΤΗ]

Η Harvest City [πόλη της σοδειάς] είναι μία πλωτή πόλη 30.000 κατοίκων στα ανοικτά των ακτών της Αϊτής. Πηγή έμπνευσης της ιδέας του αρχιτέκτονα Kevin Schopfer ήταν η τεράστια καταστροφή που γνώρισε η χώρα με το σεισμό του 2010. Βασικοί άξονες του σχεδιασμού της ήταν η δημιουργία μίας τεχνητής, πλωτής, παραγωγικής και βιώσιμης πόλης, οικολογικά σχεδιασμένης, η οποία θα ενσωματώνει μία αειφορική και πρακτική αστική πλατφόρμα. Η ιδέα μιας πλωτής πόλης αποτελεί μία λογική λύση για την χώρα της Αϊτής με το περιορισμένο μέγεθος και το ορεινό ανάγλυφο. Σκοπός της προσέγγισης είναι η βελτίωση των υπαρχουσών συνθηκών διαβίωσης της χώρας που χαρακτηρίζονται από τη μειωμένη ασφάλεια και υγιεινή. Εκτός από τη στέγαση όλων των απαραίτητων υπηρεσιών, η πόλη έχει και ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα οικονομικών δυνατοτήτων, η αναλογία του οποίου είναι κατά 2/3 γεωργική παραγωγή και 1/3 ελαφριά βιομηχανική παραγωγή.

ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΓΙΑ ΦΟΙΤΗΤΕΣ

Στόχος του εργαστηρίου ήταν η αξιοποίηση ενός κενού οικοπέδου στην περιοχή Trastevere της Ρώμης. Η συγκεκριμένη τοποθεσία βρίσκεται κεντρικά της πόλης, πολύ κοντά στον ποταμό Τίβερη. Αποτελεί μια πολυσύχναστη γειτονιά της πόλης με αυξημένη κινητικότητα και τουριστική δραστηριότητα. Στα πλεονεκτήματά της συγκαταλέγεται η πολύ καλή σύνδεση της με τα μέσα μαζικής κυκλοφορίας, καθώς σε ακτίνα μικρότερη των 200 μέτρων υπάρχουν στάσεις λεωφορείων και τραμ. Πέρα από τους επισκέπτες της περιοχής, το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της αποτελείται από άτομα μεγάλης ηλικίας και φοιτητές - μαθητές. Αυτό συμβαίνει διότι στην περιοχή λειτουργούν αρκετά σχολεία ανώτερης εκπαίδευσης, καθώς και πανεπιστήμια.

ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ

Ως θέμα της συγκεκριμένης μελέτης είναι η δημιουργία ενός νέου κτιρίου βιβλιοθήκης που προορίζεται για την πόλη του Βόλου. Η εγκατάλειψη του υπάρχοντος κτιρίου βιβλιοθήκης γίνεται επειδή δεν έχει τη δυνατότητα να στεγάσει τις συνεχώς αυξανόμενες εκπαιδευτικές ανάγκες και να αξιοποιήσει τη χρήση νέων τεχνολογιών και μέσων. Συνεπώς, το νέο κτίριο θα πρέπει πρωτίστως να καλύπτει αυτές τις ανάγκες. Βέβαια, ο στόχος του δεν είναι μονοδιάστατος. Οφείλει, παράλληλα, να εντάσσεται ομαλά στον αστικό ιστό, έχοντας όλα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ενός κτιρίου δημόσιας χρήσης. Για το λόγο αυτό, βασική φιλοδοξία της προσέγγισης ήταν η παράλληλη δημιουργία ενός ελεύθερου δημόσιου χώρου, σε ένα εξαιρετικά πυκνοδομημένο ιστό με ιδιαίτερη συμφόρηση, ο οποίος θα αποτελεί μια ευχάριστη έκπληξη στον περιπατητή.

ΠΑΡΑΛΙΜΝΙΟΣ ΟΙΚΙΣΜΟΣ

Η Κάρλα είναι μία μικρής έκτασης λίμνη που χωροθετείται στην περιοχή της κεντρικής Ελλάδας ανάμεσα στις πόλεις της Λάρισας και του Βόλου. Σε προηγούμενες δεκαετίες η λίμνη αποξηράνθηκε με σκοπό τη δημιουργία κτηνοτροφικών και γεωργικών εκτάσεων. Ωστόσο, η πολιτική που ακολουθήθηκε θεωρήθηκε, εκ των υστέρων, λανθασμένη. Για το λόγο αυτό, τα τελευταία χρόνια, γίνεται μία προσπάθεια επαναφοράς του χαμένου υγροβιότοπου και της βιοποικιλότητας της περιοχής. Έτσι, κατασκευάστηκε ταμιευτήρας, ο οποίος σε συνδυασμό με τα φυσικά και γεωγραφικά όρια [βουνά, λόφους] θα δημιουργούσε μία τεχνητή λίμνη, η οποία θα αναδιαμόρφωνε και τον χαρακτήρα της περιοχής.

ΕΚΘΕΣΙΑΚΟΣ ΧΩΡΟΣ

Σκοπός της συγκεκριμένης μελέτης ήταν η δημιουργία ενός περιπτέρου, το οποίο θα λειτουργεί ως χώρος στέγασης εκθέσεων. Το σημείο που προβλέπεται να εγκατασταθεί είναι η πλατεία Ναβαρίνου η οποία βρίσκεται στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Η περιοχή χαρακτηρίζεται από τον πυκνοδομημένο αστικό ιστό αλλά κυρίως από τα αρχαιολογικά ευρήματα που προέκυψαν ύστερα από ανασκαφές και βρίσκονται σε ύψος χαμηλότερο από αυτό της πλατείας. Ο αρχαιολογικός χώρος που βρίσκεται σε επαφή με την πλατεία και περιβάλλεται από πολυκατοικίες και υψηλά κτίρια αποτελούσε το παλάτι του βασιλιά Γαλέριου κατά τον 4ο αιώνα.

ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ

Το συγκεκριμένο έργο, αφορά τη συμμετοχή σε έναν διαδικτυακό αρχιτεκτονικό διαγωνισμό. Σκοπός ήταν ο σχεδιασμός και η διαμόρφωση ενός χώρου συνολικού εμβαδού 50 τ.μ. που να καλύπτει όλες τις ανάγκες στέγασης ενός καταστήματος της κατηγορίας. Αντικειμενικός στόχος του σχεδιασμού ήταν η δημιουργία ενός ζεστού, ευχάριστου και φιλικού περιβάλλοντος για τον επισκέπτη - καταναλωτή, ο οποίος πολλές φορές μπορεί να είναι ασθενής, με ότι αυτό συνεπάγεται για την ψυχολογία με την οποία επισκέπτεται και αντιμετωπίζει το χώρο. Η επιλογή των χρωμάτων, αλλά κυρίως των υλικών και του φωτισμού έχει σκοπό να αποδώσει τις κατάλληλες αντιθέσεις και ποιότητες, ώστε να επιτύχει το συγκεκριμένο αποτέλεσμα. 

22 ΜΑΡΤΙΟΥ - ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΝΕΡΟΥ

Η 22η ημέρα του Μαρτίου είναι αφιερωμένη στο νερό. Είναι ημέρα υπενθύμισης της σημασίας του νερού για το μέλλον της ανθρώπινης ύπαρξης, αλλά και ημέρα κοινωνικού προβληματισμού. Καθιερώθηκε από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών [Ο.Η.Ε.] το 1992 με το σύνθημα 'Μην σπαταλάς το νερό σήμερα, για να μην το στερηθείς αύριο'. Το νερό αποτελεί ένα από τα πολυτιμότερο συστατικό της ζωής που πλέον τείνει να μετατραπεί σε είδος πολυτελείας [εικόνα 1]. Για αυτή την κατάσταση ευθύνονται κυρίως δύο παράγοντες. Η κλιματικής αλλαγή και η αλόγιστη χρήση του από τον άνθρωπο. Η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη κατά 2-3°C, εκτός από τα πολλά προβλήματα που αναμένεται να δημιουργήσει, υπολογίζεται παράλληλα ότι θα πλήξει από λειψυδρία 1,1-3,2 δισεκατομμύρια ανθρώπους. Το φαινόμενο του θερμοκηπίου έχει αυξήσει, ήδη, τη μέση θερμοκρασία του πλανήτη κατά 1°C περίπου από τις αρχές του αιώνα. Ο διπλασιασμός της συγκέντρωσης διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα και η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας της γης, εκτιμάται ότι θα μειώσει σημαντικά τις ετήσιες βροχοπτώσεις, δημιουργώντας παράλληλα μεγάλα διαστήματα ανομβρίας.

2 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ - ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΥΓΡΟΤΟΠΩΝ

Αν και ο προσδιορισμός της έννοιας των υγροτόπων αμφισβητείται, η σημασία τους για το περιβάλλον και τους ανθρώπους είναι σίγουρα αδιαμφισβήτητη. Ως υγρότοποι χαρακτηρίζονται περιοχές με συγκέντρωση νερού, μόνιμη ή εποχιακή, και βρίσκονται στο μεταίχμιο μεταξύ των χερσαίων και υδάτινων συστημάτων. Συνεπώς,  ως υγρότοποι αναφέρονται τα ποτάμια, τα δέλτα και οι εκβολές των ποταμών, τα έλη, οι λίμνες, τεχνητές ή φυσικές, οι λιμνοθάλασσες και οι πηγές. Η σπουδαιότητα των υγροτόπων, όχι μόνο για τους ανθρώπους, αλλά και για την ισορροπία του φυσικού περιβάλλοντος του πλανήτη, οδήγησε στην μελέτη τους και στη θέσπιση μέτρων για την προστασίας τους, σε παγκόσμιο επίπεδο. 

ΚΟΛΥΜΒΗΤΗΡΙΟ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΛΟΝΔΙΝΟΥ

To London Olympics Aquatics Center αποτελεί τμήμα των ολυμπιακών εγκαταστάσεων του Λονδίνου και συγκεκριμένα χωροθετείται στη νοτιοανατολική πλευρά του Ολυμπιακού Πάρκου. Βρίσκεται σε άμεση επαφή με τη νοτιοανατολική είσοδο του πάρκου μέσω πεζογέφυρας, που ξεκινάει από την περιοχή Stratford, διαπλατύνεσαι και διαμορφώνεται ως δημόσια πλατεία στην είσοδο του κτιρίου. Ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός του κολυμβητηρίου από το αρχιτεκτονικό γραφείο της Zaha Hadid, είναι εμπνευσμένος από τη ρέουσα γεωμετρία του νερού σε κίνηση. Στο κτίριο δεσπόζει η κυματοειδής οροφή - κέλυφος που ξεκινάει από το έδαφος και σαν κύμα 'αγκαλιάζει' τις πισίνες και τους υπόλοιπους χώρους του κολυμβητηρίου.

ΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΟΥ ΝΤΑΡΜΣΤΑΤ

Το Μανιφέστο του Darmstadt που αφορά την εκμετάλλευση της αιολικής ενέργειας στη Γερμανία και υπογράφτηκε από εκατοντάδες πανεπιστημιακούς και συγγραφείς [1], παρουσιάστηκε την 1η Σεπτεμβρίου 1998 από την ομάδα πρωτοβουλίας για τη σύνταξή του. Το Μανιφέστο απαιτούσε την ανάκληση όλων των άμεσων και έμμεσων επιδοτήσεων στην αιολική ενέργεια, με σκοπό να μπει ένα τέλος στην, αλόγιστη και χωρίς μέτρο, εκμετάλλευση της. Υποστηρίζει ότι η εκμετάλλευση της αιολικής ενέργειας προάγει έναν τύπο τεχνολογίας ελάχιστα σημαντικό για την παραγωγή ενέργειας, την εξοικονόμηση πόρων και την προστασία του περιβάλλοντος. Τα κεφάλαια θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν πολύ αποδοτικότερα για τη βελτίωση της απόδοσης των σταθμών παραγωγής, για τη διασφάλιση αποτελεσματικής κατανάλωσης ενέργειας και για τη χρηματοδότηση επιστημονικής έρευνας θεμελιωδών αρχών στον τομέα της ενέργειας.