ΚΤΙΡΙΑ ΜΗΔΕΝΙΚΟΥ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟΥ ΙΣΟΖΥΓΙΟΥ | ΙΕΡΑΡΧΙΑ

Οι κατασκευές μηδενικού ενεργειακού ισοζυγίου οφείλουν να έχουν ως πρωταρχικό στόχο την επίτευξη υψηλής ενεργειακής απόδοσης με βάση το σχεδιασμό και τις καινοτομίες που θα εφαρμοστούν και ως δευτερεύων την αξιοποίηση ανανεώσιμων μορφών ενέργειας. Ο αποδοτικός σχεδιασμός περιλαμβάνει στοιχεία όπως η εκμετάλλευση της ηλιακής ακτινοβολίας για το φωτισμό και τη θέρμανση των εσωτερικών χώρων, την πολύ καλή μόνωση της κατασκευής, την επίτευξη φυσικού δροσισμού και αερισμού και τη εγκατάσταση ενεργειακά αποδοτικού ηλεκτρομηχανολογικού εξοπλισμού για τον κλιματισμό της κατασκευής. 

Παρόλα αυτά, η ανάγκη για εκμετάλλευση ανανεώσιμων μορφών ενέργειας θεωρείται απαραίτητη σχεδόν πάντα, με τα φωτοβολταϊκά πάνελ και τους ηλιακούς συλλέκτες να αποτελούν τις ευκολότερες εφαρμόσιμες τεχνολογίες για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και ζεστού νερού αντίστοιχα, και να έπεται η χρήση ανεμογεννητριών. Ωστόσο, ορισμένες κατηγορίες κτιρίων, όπως για παράδειγμα τα νοσοκομεία, απαιτούν μεγάλα ποσά ενέργειας για τη λειτουργία τους, καθιστώντας σχεδόν αδύνατη την κάλυψή τους με απλή εγκατάσταση συστημάτων εκμετάλλευσης ανανεώσιμων μορφών ενέργειας στο κέλυφός τους. Τέτοιου είδους κατασκευές θα πρέπει να τροφοδοτούνται με ενέργεια από κάποια οργανωμένη μονάδα ανανεώσιμων πηγών ή να λαμβάνουν για κατανάλωση ανανεώσιμες μορφές ενέργειας όπως η βιομάζα και τα βιοκαύσιμα, ούτως ώστε να έχουν τη δυνατότητα να επιτύχουν μηδενικό ενεργειακό ισοζύγιο. Σύμφωνα με τα παραπάνω δεδομένα, λοιπόν, τα κτίρια μηδενικού ενεργειακού ισοζυγίου μπορούν να χωριστούν ειδικότερα σε τέσσερις κατηγορίες, ανάλογα με την προέλευση των ανανεώσιμων μορφών ενέργειας που χρησιμοποιούν [εικόνα 1].

[εικόνα 1] Οι τέσσερις κατηγορίες των κτιρίων μηδενικού ενεργειακού ισοζυγίου


Α. Στην πρώτη κατηγορία βρίσκονται οι κατασκευές που έχουν τη δυνατότητα να καλύψουν τις ενεργειακές τους ανάγκες αποκλειστικά από συστήματα ανανεώσιμων πηγών που είναι εγκατεστημένα στο κέλυφός τους. Με αυτόν τον τρόπο, είναι εύκολο να επιτευχθεί μηδενικό ενεργειακό ισοζύγιο στην κατανάλωση τόσο πρωτογενούς όσο και δευτερογενούς ενέργειας, αλλά και εκπομπών, ειδικά αν η πλεονάζουσα ενέργεια διοχετεύεται στο δίκτυο, αλλά δύσκολο να επιτευχθεί μηδενικό ενεργειακό κόστος.

Β. Η συγκεκριμένη κατηγορία αφορά τα κτίρια που δεν έχουν τη δυνατότητα να καλύψουν τις ενεργειακές τους ανάγκες μόνο από συστήματα ανανεώσιμων πηγών που βρίσκονται στο κέλυφός τους, οπότε τις καλύπτουν με επιπλέον συστήματα που εγκαθίστανται σε κάποιο ελεύθερο χώρο της ιδιοκτησίας τους. Ο συγκεκριμένος τρόπος παρουσιάζει τις ίδιες δυσκολίες με την πρώτη κατηγορία, καθώς μπορεί να επιτευχθεί εύκολα μηδενικό ενεργειακό ισοζύγιο στην κατανάλωση πρωτογενούς και δευτερογενούς ενέργειας εκπομπών, αλλά δύσκολα μπορεί να επιτευχθεί μηδενικό ενεργειακό κόστος.

Γ. Οι κατασκευές που εντάσσονται στην τρίτη κατηγορία καλύπτουν μέρος ή ολόκληρες τις ενεργειακές τους ανάγκες καταναλώνοντας κάποια μορφή ανανεώσιμης ενέργειας, όπως η βιομάζα, η αιθανόλη, το βιοντίζελ κ.α. και το υπόλοιπο μέρος από συστήματα ανανεώσιμων πηγών που βρίσκονται είτε στο κέλυφός τους, είτε σε κάποιο ελεύθερο χώρο της ιδιοκτησίας τους, είτε σε συνδυασμό και των δύο. Τα κτίρια της συγκεκριμένης κατηγορίας είναι εύκολο να επιτύχουν μηδενικό ισοζύγιο στην κατανάλωση ενέργειας, όχι όμως της πρωτογενούς ενέργειας, του κόστους και των εκπομπών.

Δ. Τέλος, τα κτίρια τις συγκεκριμένης κατηγορίας, τροφοδοτούνται με ενέργεια από κάποια οργανωμένη ανανεώσιμη πηγή, όπως ένα φωτοβολταϊκό ή αιολικό πάρκο, είτε αποκλειστικά, είτε σε συνδυασμό με κάποια ή κάποιες από τις παραπάνω κατηγορίες. Οι κατασκευές της τέταρτης κατηγορίας είναι εύκολο να επιτύχουν μηδενικό ενεργειακό ισοζύγιο στην κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας και στις εκπομπές, ενώ είναι δύσκολο να επιτύχουν μηδενική κατανάλωση ενέργειας και ενεργειακό κόστος.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου