ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΣΕ ΕΡΓΑ ΜΙΚΡΗΣ ΚΛΙΜΑΚΑΣ

Για τη δημιουργία κατασκευών με μηδενικό ισοζύγιο διοξειδίου του άνθρακα, αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση η δυνατότητά τους να παράγουν ενέργεια, που τις περισσότερες φορές μεταφράζεται σε ηλεκτρικό ρεύμα. Η εκμετάλλευση των ανανεώσιμων πηγών θα πρέπει να αποτελεί το τελικό στάδιο της μελέτης, εφόσον έχουν ληφθεί πρωτίστως όλα τα απαιτούμενα μέτρα που σχετίζονται με τη μείωση της ενεργειακής κατανάλωσης και έχουν υπολογιστεί οι υπολειπόμενες ενεργειακές απαιτήσεις της κατασκευής. Τέτοιου είδους μέτρα αφορούν τον αρχικό σχεδιασμό της κατασκευής, την εγκατάσταση ενεργειακά αποδοτικού εξοπλισμού και τέλος την ενημέρωση, την ενεργή συμμετοχή και την ευαισθητοποίηση των χρηστών.

Με την υπάρχουσα τεχνολογία, δύο είναι οι αποτελεσματικότεροι μέθοδοι για να παράγει κανείς ηλεκτρικό ρεύμα σε κτίρια μικρής κλίμακας, τα φωτοβολταϊκά ηλιακά πάνελ και οι ανεμογεννήτριες μικρού μεγέθους. Η χρήση ανανεώσιμων μορφών ενέργειας προσφέρει επομένως τη δυνατότητα επί τόπου παραγωγής της απαραίτητης ενέργειας, εφόσον πρωτίστως έχουν ληφθεί όλα τα μέτρα για να μειωθεί στο ελάχιστο. Διαφορετικά, η κάλυψη αναγκών σε ενεργειακά σπάταλες κατασκευές, απαιτεί εκτεταμένες εγκαταστάσεις εκμετάλλευσης ανανεώσιμων πηγών, κάτι το οποίο υστερεί σε απόδοση εξαιτίας του υψηλού κόστους κατασκευής και συντήρησης, ενώ δε μπορεί να υλοποιηθεί σε πυκνό αστικό περιβάλλον. 

Η ηλιακή ενέργεια είναι πιθανώς η πιο εύκολη και αποτελεσματική μέθοδος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στο αστικό περιβάλλον, με τη χρήση φωτοβολταϊκών πάνελ, αν έχουμε δώμα χωρίς μεγάλο ποσοστό σκίασης από τον γύρω περιβάλλον ή μία επικλινής στέγη με νότιο προσανατολισμό. Τα πάνελ συνδέονται μεταξύ τους ώστε η συνολική τους τάση να καλύπτει αυτή που απαιτεί ο μετατροπέας. Το συνεχές ηλεκτρικό ρεύμα [DC], στη συνέχεια, μετατρέπεται σε εναλλασσόμενο [AC], ώστε να τροφοδοτήσει τον ηλεκτρικό εξοπλισμό του κτιρίου. Η ποσότητα ηλεκτρικού ρεύματος που δεν χρησιμοποιείται εκείνη τη στιγμή, διοχετεύεται συνήθως στο δίκτυο.

Αντίθετα, οι ανεμογεννήτριες είναι πιο περίπλοκες και απαιτητικές σχετικά με την τοποθέτησή τους σε σύγκριση με τα φωτοβολταϊκά πάνελ. Το περιβάλλον και η τοποθεσία παίζει καθοριστικό ρόλο για την αποτελεσματικότητά τους. Συνήθως ισχύει ότι όσο υψηλότερα είναι η θέση εγκατάστασής τους και όσο ομαλότερη είναι η ροή του αέρα, έχουν τη δυνατότητα να παράγουν σταθερή ποσότητα ηλεκτρικού ρεύματος για περισσότερη ώρα. Το μειονέκτημα της πρώτης γενιάς ανεμογεννητριών είχε να κάνει με το γεγονός ότι έπρεπε να παράγουν ενέργεια για τουλάχιστον 3 λεπτά συνεχόμενα πριν ο μετατροπέας την διοχετεύσει στο δίκτυο. Λανθασμένη τοποθέτηση τέτοιων ανεμογεννητριών, είχε ως αποτέλεσμα την αδυναμία τους να παράξουν ενέργεια.

Πλέον, κάτι τέτοιο δεν ισχύει, παρόλα αυτά όμως οι ανεμογεννήτριες μικρού μεγέθους δεν αποτελούν ένα τόσο διαδεδομένο τρόπο παραγωγής ενέργειας όσο τα φωτοβολταϊκά πάνελ, ούτε εξίσου αποδοτικό. Ωστόσο, με σχετικά χαμηλό κόστος, έχουν την δυνατότητα να παράξουν ικανοποιητικές ποσότητες ενέργειας στις κατάλληλες περιβαλλοντικές συνθήκες. Σε μία κατασκευή, η βάση στήριξης της ανεμογεννήτριας είναι προτιμότερο να είναι στο έδαφος ή σε κάποιο σταθερό σημείο της κατασκευής, καθώς η σταθερότητα της ανεμογεννήτριας αυξάνει την αποδοτικότητά της. Τα καλώδια διατρέχουν τον πυρήνα της βάσης της ανεμογεννήτριας και καταλήγουν στο έδαφος και στο μετατροπέα. Ο μετατροπέας στη συνέχεια συγχρονίζει το εναλλασσόμενο ρεύμα ώστε να τροφοδοτήσει το ηλεκτρικό εξοπλισμό του κτιρίου.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου