MALMÖ [SWEDEN]

Το Malmö είναι μια πόλη της νότιας Σουηδίας 300.000 περίπου κατοίκων. Η περιοχή Vastra Hamnen, η οποία χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν για βιομηχανικές και λιμενικές εγκαταστάσεις, έκτασης 30 εκταρίων, αποτέλεσε ένα σημείο μελέτης και αειφορικού σχεδιασμού. Το πρόγραμμα ανάπτυξης έπρεπε να καλύπτει στοιχεία όπως η μείωση της ενεργειακής κατανάλωσης της κοινότητας, η χρήση οικολογικών υλικών και χρωμάτων, καθώς και την κάλυψη της απαιτούμενης αναλογίας μεταξύ των χώρων πρασίνου και του δομημένου περιβάλλοντος. Σχεδιαστικά ήταν απαιτούμενη η ύπαρξη κατοικιών διαφόρων τύπων όπως και ο περιορισμός των εμπορικών χρήσεων στο επίπεδο του ισογείου.

Κάθε κτίριο έπρεπε να σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να καταναλώνει ετήσια ενέργεια λιγότερη από 105kWh/τ.μ., η οποία θα προέρχεται από εξ ολοκλήρου από ανανεώσιμες πηγές. Για να επιτευχθεί αυτό χρησιμοποιείται, πιο συγκεκριμένα, ένα αιολικό που παράγει ισχύ 2MW και ένα φωτοβολταϊκό πάρκο 120τ.μ., ενώ εκμεταλλεύεται και τη θερμότητα που παράγεται από τη θάλασσα. Γίνεται επομένως κατανοητό, ότι δε δίνεται έμφαση απλώς στην κάλυψη των ενεργειακών απαιτήσεων των κτιρίων από αειφορικές μορφές ενέργειας, αλλά γίνεται και προσπάθεια μείωσης τους, λαμβάνοντας μέτρα κατά τη διάρκεια του αρχικού σχεδιασμού. Αν αναλογιστεί κανείς και τις ψυχρές περιβαλλοντικές συνθήκες της περιοχής, η ετήσια κατανάλωση ενέργειας που προβλέπεται δεν είναι ιδιαίτερα υψηλή, πόσο μάλλον όταν αφορά το μέγεθος μιας αστικής επέμβασης. Ο οικισμός βέβαια, είναι συνδεδεμένος με το δίκτυο ενέργειας, από το οποίο χρησιμοποιεί ενέργεια όταν έχει έλλειψη, και διοχετεύει σε αυτό ενέργεια όταν έχει πλεόνασμα, επιτυγχάνοντας αθροιστικά ετήσιο μηδενικό ενεργειακό ισοζύγιο.

Για τη μείωση των ετήσιων ενεργειακών αναγκών, πρωτεύοντα ρόλο, και λόγω του κλίματος, παίζει η εξοικονόμηση ενέργειας για τη θέρμανση. Για το λόγο αυτό, οι ανάγκες θέρμανσης κατά 83% καλύπτονται από αντλίες θερμότητας, οι οποίες λειτουργούν με ηλεκτρικό ρεύμα και είναι ιδιαίτερα αποδοτικές, ενώ μπορούν να χρησιμοποιούνται και για την ψύξη κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Το 15% των απαιτήσεων θέρμανσης καλύπτεται από την εγκατάσταση 2.000τ.μ. συλλεκτών θέρμανσης που δημιουργήθηκε, ενώ το υπόλοιπο 2% από την καύση βιοαέριο, το οποίο προέρχεται από τα παραγόμενα απορρίμματα των κατοίκων. 

Στα θέματα μεταφοράς εφαρμόστηκε μια αυστηρή πολιτική, κατά την οποία δεν επιτρέπεται η κίνηση των αυτοκινήτων εντός της περιοχής, ενώ οι διαθέσιμοι χώροι στάθμευσης περιορίζεται στην αντιστοιχία 0,7 αυτοκινήτων για κάθε κατοικία, με σκοπό να αποτρέπεται η χρήση τους. Παρόλα αυτά, παρέχεται ένας σταθμός ανεφοδιασμού για τα ηλεκτροκίνητα οχήματα, που τροφοδοτείται με ηλεκτρικό ρεύμα που προέρχεται από τις ανεμογεννήτριες, καθώς επίσης, και για οχήματα που κινούνται με άλλες εναλλακτικές μορφές καυσίμων όπως το φυσικό αέριο και το βιοαέριο.

Από την άλλη μεριά δεν έχει ληφθεί κανένα μέτρο για τη συλλογή, διαχείριση και επαναχρησιμοποίηση των νερών της βροχής, τα οποία καταλήγουν στη θάλασσα, σε μία περιοχή όπου η ετήσια βροχόπτωση ξεπερνά τα 60 εκατοστά. Το ίδιο ισχύει και για τα λύματα τα οποία καταλήγουν στην κεντρική εγκατάσταση της πόλης. Ωστόσο, υπάρχει ένα εξελιγμένο σύστημα για τη διαχείριση άλλου είδους απορριμμάτων. Το σύστημα αυτό περιλαμβάνει ένα διπλό σωλήνα, οι απολήξεις του οποίου είναι προσβάσιμες από τους κατοίκους της πόλης. Ο ένας σωλήνας χρησιμοποιείται για τα απορρίμματα φαγητού και ο άλλος για τα υπόλοιπα στερεά απορρίμματα, τα οποία και αποτεφρώνονται. Τα απορρίμματα των τροφίμων χρησιμοποιούνται για την παραγωγή λιπάσματος και βιοαερίου, η εκμετάλλευση των οποίων υπολογίζεται ότι παράγει ετησίως ενέργεια που αντιστοιχεί σε 290kWh για κάθε κάτοικο.

Τέλος, όλα τα νοικοκυριά συνδέονται με ένα ευρυζωνικό δίκτυο επικοινωνίας το οποίο παρέχει πληροφορίες για μια ποικιλία θεμάτων, ανάμεσα στα αυτά παρέχεται η δυνατότητα παρακολούθησης της κατανάλωσης ενέργειας και νερού, της περιβαλλοντικής ενημέρωσης αλλά και της λήψης πληροφοριών που σχετίζονται με τη λειτουργία της πόλης.

Το έργο στην Vastra Hamnen κατάφερε να ανταποκριθεί στις ανάγκες της αγοράς και στις περιβαλλοντικές προτεραιότητες, ενώ μείωσε τις επεκτατικές βλέψεις προς στη θάλασσα και δημιούργησε χώρους πρασίνου που περιβάλλουν τα κτίρια, δημιουργώντας ένα ευχάριστο περιβάλλον διαβίωσης. Η σχέση μεταξύ των δημόσιων και ιδιωτικών χώρων και των χρήσεων, ταυτόχρονα με τη ευαίσθητη στάση απέναντι στο περιβάλλον δίνει το παράδειγμα για την πορεία που θα πρέπει να ακολουθήσει ο περιβαλλοντικός σχεδιασμός τον 21ο αιώνα.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου